hot chili squid

Moest er ooit een wedstrijd komen voor de 'chips met de raarste smaakjes' maken ze hier in Thailand een grote kans om die te winnen. Niet alleen vind je er zeewiersmaak, inktvis en pikant zeegedrocht in een zakje. Het Thaise 'Lays' is er in geslaagd om een echte Pork'n Beef Cheeseburger om te zetten in een krokant aardappelschijfje.
Qua verpakking zijn ze ook niet enorm duurzaam aangezien het plastieken omhulsel van de koekjes hier zo dik is dat je minsters 3 scharen nodig hebt. Ook de harde plastieken bakjes waarin kleine koekjes liggen zijn meestal 7 keer zwaarder als alle koekjes samen.

Maar goed, dit culinair intermezzo even ter zijde... Moen en Fie zijn op doortocht geweest.

Onze eerste halte was het kleine en mooie stadje Ayuthaya. Hier vind je enorm veel ruines van oude tempels ten midden van het een groot groen park. Wat rondgekuierd, ook fietsen gehuurd en liggen zweten.

Wat Mahathat

De dag erna zijn we naar Pak Chong getrokken voor het Khao Yai National Park. Een leuke jungle tocht, gigantische waterval (waar we natuurlijk de meest toeristische foto's ooit trokken), apen, enorm veel bloedzuigers, een wilde olifant EN een echte giftige slang... Van die laatste zijn we eigenlijk niet geheel zeker van de echtheid. Na een vruchteloze 2uur trekken door de jungle vond onze gids te midden van het groen plots een slang. Iedereen haalt de camera boven om deze Indonesische viper (giftig EN dodelijk!) te fotograferen. Het lamme dier bleef muisstil liggen op een twijg(!) maar goed. We geloofden hem...
Ware het niet dat we een 30tal minuten later ineens knak dezelfde slang, in knak dezelfde positie tegenkwamen weeral op een twijgje... Goed tot daar aan toe denk je dan, de jungle zit vol verrassingen...
Ware het niet dat onze gids deze slang (die wij vanop 30cm nog niet zagen liggen door de geweldige camouflage kleur) spotte vanuit een rijdende jeep (!) vanop een afstand van 5 meter(!)... Toen ik dan ook even luidop meldde dat ik het toch wel bizar vond dat hij er effectief in was geslaagd de slang te spotten, bleek dat ik niet de enige was. We vermoeden dat onze gids zijn rubberen slang stiekem daar had neergelegd om ons toch een wild beestje te kunnen tonen.



We waren een uurtje onderweg toen het ineens begon te stortregenen... Gelukkig was de gids voorbereid en had hij PONCHOS mee! Jochei dachten we jammer genoeg veel te vroeg. De celufaan-folie-ponchos scheurden sneller dan de lokale Johnnys op hun brommertjes en er bleef van de poncho enkel een stuk folie over. Bijgevolg waren we toch kompleet doorweekt.

moen en de celufaan-poncho

De dag erna een nieuwe uitstap naar het zogezegde 'apendorp' Lopburi. Op het eerste zicht niet veel apen te zien in het nogal saaie dorp. Stilletjes begonnen we ons bedrogen te voelen tot we plots een tempel naderden waar het echt krioelde van de apen. De rotbeesten maken er eigenlijk gewoon alles kapot en worden er dan ook nog voor vereerd! kedoink? De apen bengelen aan de telefoonkabels, trekken de antennes af van autos en schijten heel de tempel onder... maar overal wordt er voor hen eten gestrooid... leve deze beesten? twijfels...


Na deze zeer boeiende uitstappen besloten we af te zakken naar Trat voor een heuse meet 'n greet met Kwok and Mary. De nachtbus op... geen pretje! Gezond erop, met airco-snotneus eraf. Snel en laat een guesthouse zoeken, niet het beste bleek achteraf: zie foto!

onze pombak en bijhorende bengelende sifon

Nu een beter guesthouse gevonden en morgen vertrekken we naar het eiland Ko Chang voor wat zon en zee. Daarna trekken wij twee naar Surin. We houden jullie op de hoogte!