Want een olifant loopt door!

Het zal misschien een beetje debiel klinken, maar het paradijslijke eiland Koh Chang in Thailand heeft 1 ding gemeen met het nu ijskoude Brussel (*gniefelgniefel*); de ring is niet rond!

Na onze fantastische olifantentocht gingen Marieke en Kwok met de ferry terug richting vasteland. Sofie en ik besloten nog even langer te genieten van zon, zee en strand en vertrokken naar Long Beach. Long beach is een van de laatste ongerepte stranden van Koh Chang en bijgevolg dus de ideale plek om tot absolute rust te komen. Het enige nadeel is dat, zoals ik al zei, de `ring rond Koh Chang` niet rond is en dus niet doorloopt tot Long Beach. Het was een heftige rit van anderhalf uur, (waarvan voor minstens een half uur de weg spoorloos was) maar het was absoluut de moeite.

Aangezien we al enkele dagen in "uitrustmodus" op Lonely Beach spendeerden, besloten we maar 1 nachtje op Long Beach te blijven.

Volgende dag naar de ferry dus, next stop: Surin

Surin, zoals u in een bericht van Kwok en Marieke kon lezen, de Olifantenstad. Al bij al is het stadje Surin zelf nogal rustig (lees: saai), maar rondom dit stadje zijn er; het olifantendorp, het zijdeweversdorp, het zilverbewerkersdorp, enzovoort. Ideaal om te bezoeken vanuit Surin, ware het niet dat (ondanks onduidelijke data in de reisgidsen) het laatste weekend van november in Surin het olifantenfestival plaatvindt. Onze timing zat dus bijna helemaal goed!

Sofie en ik (K/Moen) besloten dus om te blijven hangen voor het festival. En beter nog, we hebben zelfs Marieke, die Kwok zou droppen in Bangkok, overtuigd om naar Surin af te reizen.

Het olifantenfestival bood vanalle spectakel, de enige moeilijkheid was nu het festivalprogramma vertaald te krijgen. De stad Surin hing vol affiches met daarop het programma van het festival, NATUURLIJK in het Thais en amper een Thai die genoeg engels sprak om ons een duidelijke vertaling te geven. Maar uiteindelijk doel quasi bereikt- reken alvast wat uurmarges in.

Om het festval te openen bouwden de verschillende scholen van Surin en omstreken fenomenaal prachtige praalwagens die in een stoet door het stadje paradeerden, met als centraal thema uiteraard; de olifant. Het leuke aan deze praalwagens was bovendien dat ze volledig uit Bamboe, fruit en groenten werden opgebouwd.

De ochtend nadien (vrijdag) was er het olifantenbuffet. Er werd voor alle deelnemende olifanten (zo'n 200) een gigantisch buffet van bananen, meloenen, rapen, komkommers, ananassen en veel meer, uitgestald op een ellenlange buffettafel. Na opnieuw een parade door de stad, deze keer met de olifanten erbij, mochten deze grijze reuzen zichzelf volproppen met al dat lekkers. Geweldig om te zien. Moest iemand het zich afvragen, het buffet is tot op de laatste banaan opgepeuzeld (weliswaar met wat hulp van lokale armere bevolking die op tactische wijze een grote zak had meegenomen die voor de parade op een even tactische wijze werd volgepropt met gezonde snacks voor de hele familie).

Er was ons ook verteld dat later die dag een generale repetitie zou plaatsvinden van 'the elephant round up', de show van zaterdag en zondag waarin de olifanten kunstjes doen en voetbal spelen enzo (jeej). Wij dachten; ideaal moment om die Thaien te tonen dat een Belg ook 'tactisch' en 'wicked' kan zijn en we trokken 'tactisch' richting het olifantenstadion. Jammergenoeg bleek achteraf dat de generale repetitie verschoven was naar donderdag en dat we die dus 'tactisch' gemist hadden. Jammer maar helaas.

Met een overdosis aan olifanten besloten Sofie, Marieke en ik om onze zakken te pakken en de volgende ochtend richting Cambodia te trekken.
Cambodia, land van de Khmer, Angkors en ... euhm ... Cambodianen zeker!?

De volgende dagen bezoeken we het legendarische Angkor Wat, maar daarover later meer.